اصول حاكم بر تحليل مفهوم‌شناختي سبك زندگي از نگاه ملاصدرا

هدف اين نوشتار، تحليل مفهومي سبك زندگي با توجه به مباني و اصول فلسفه ملاصدرا در اين مسأله است. مسأله اصلي اين است كه ملاصدرا با چه رويكردي به تحليل اين مفهوم پرداخته و در نهايت چه تعريفي از آن ارائه نموده است؟ هرچند اين اصطلاح به عنوان يك مفهوم مستقل در فلسفه ملاصدرا جا باز نكرده است؛ اما با نگاه به اصول مورد قبول او و با روش توصيفي ـ تحليلي نه تنها مي توان باب آن را در حكمت متعاليه گشود؛ بلكه بسياري از دغدغه‌هاي موجود در اين زمينه را پاسخ گفت. رويكرد انسان‌شناسانه و فلسفي، نگاه جامع و كلان به شبكه هستي، تحليل هويت و رابطه آن با سبك زندگي، نگاه غايت‌شناختي به مسأله، تمركز بر محتواي سبك زندگي و توجه به مقتضيات سبك زندگي مطلوب از جمله اصول حاكم بر تحليل مفهوم‌شناختي سبك زندگي از نگاه صدرايند. با لحاظ اين اصول، سبك زندگي عبارت است از چگونگي تنظيم روابط انسان با خدا، خود، انسان‌هاي ديگر و محيط، تحت مديريت الهي، در جهت غايت معين كه متأثر از ذات و صفات انساني، باورها، ارزش‌ها و نگرش‌هاي پذيرفته شده، همچنين متناسب با اميال و خواسته‌هاي حقيقي انسان و وضعيت محيطي اوست.