اثر مصرف همزمان ريتالين با عصاره هسته انگور بر يادگيري اجتنابي غيرفعال در موش‬هاي صحرايي نر بالغ

زمينه و هدف: ريتالين از داروهايي است كه در درمان اختلال كمبود توجه و بيش فعالي مورد استفاده قرار ميگيرد. هدف اين مطالعه بررسي اثر مقايسه اي مصرف ريتالين با عصاره هسته انگور بر يادگيري اجتنابي غيرفعال در موشهاي صحرايي نر بالغ بود. روش كار: اين مطالعه يك مطالعه تجربي بود كه بر روي 40 سر موش صحرايي نر بالغ كه به صورت تصادفي به 5 گروه 8 تايي شامل گروههاي كنترل، شاهد و سه دسته تجربي تقسيم شدند، انجام گرفت. گروه كنترل تحت هيچ تيماري قرار نگرفتند. گروه شاهد نيز يك ميلي ليتر آب مقطر را در هر روز، دريافت نمودند. گروههاي تجربي به ترتيبmg/kg 100 عصاره هسته انگور،mg/kg 1 ريتالين و mg/kg100 عصاره هسته انگور به همراه mg/kg 1 ريتالين دريافت داشتند. تجويزها براي 28 روز و به صورت گاواژ انجام گرفت. براي اندازه گيري ميزان يادگيري احترازي از دستگاه شاتل باكس استفاده گرديد. داده ها با كمك آزمون هاي آماري ANOVA و پي گيري توكي و با كمك نرم افزار SPSS18 ارزيابي گرديد و معناداري اختلاف داده ها در سطح 0.05>p در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج نشان داد ريتالين باعث كاهش يادگيري اجتنابي غيرفعال مي شود در حالي كه عصاره هسته انگور به تنهايي و همراه با ريتالين باعث افزايش يادگيري اجتنابي غيرفعال ميشود. نتيجه گيري: مصرف ريتالين باعث كاهش يادگيري اجتنابي غيرفعال ميشود در حالي كه مصرف همزمان ريتالين با عصاره هسته انگور مانع اثر ريتالين و افزايش يادگيري ميگردد.