مقايسۀ خصوصيات توده و خاك جنگلكاري خالص و آميختۀ صنوبر و توسكا (مطالعۀ موردي: چمستان، استان مازندران)

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر آميختگي در جنگلكاري‌هاي خالص و آميخته با گونه‌هاي صنوبر دلتوئيدس (Populus deltoids) و توسكاي ييلاقي (Alnus subcordata) بر مشخصه‌هاي كمّي توده و خواص خاك منطقة چمستان انجام گرفت. آزمايش در قالب طرح آزمايشي بلوك‌هاي كامل تصادفي با پنج تيمار آميختگي شامل 1. صنوبر خالص (100 درصد)، 2. صنوبر 67 درصد: توسكا 33 درصد، 3. صنوبر 50 درصد: توسكا 50 درصد، 4. صنوبر 33 درصد: توسكا 67 درصد، و 5. توسكاي خالص (100 درصد) در چهار تكرار در سال 1374 در ايستگاه تحقيقات چمستان مازندران اجرا شد. در سال 1393 ويژگي‌هاي رويشي آماربرداري شد و نمونه‌هاي خاك به‌صورت مركب از عمق 0 تا 20 سانتي‌متر برداشت شد. نتايج تحليل واريانس يك‌طرفه نشان داد پس از گذشت 20 سال از جنگلكاري، اختلاف درختان از نظر قطر برابرسينه، ارتفاع، عرض تاج و شاخص سطح برگ و توده‌ها از نظر سطح مقطع، حجم و سطح برگ در هكتار در تيمارهاي مختلف معني‌دار است. بيشترين رويش قطري صنوبر در تيمار صنوبر 33 درصد: توسكا 67 درصد با ميانگين 0/35 سانتي‌متر مشاهده شد. توسكا نيز بيشترين رويش قطري را در تيمار خالص با ميانگين 0/25 سانتي‌متر نشان داد. بين خصوصيات اسيديته، قابليت هدايت الكتريكي، جرم مخصوص ظاهري، ماده آلي، كربن آلي، نيتروژن، فسفر و پتاسيم خاك در تيمارهاي مختلف آميختگي صنوبر و توسكا اختلاف معني‌داري مشاهده نشد. بر اساس نتايج، تيمار صنوبر 33 درصد: توسكا 67 درصد مناسب‌ترين گزينه براي جنگلكاري است.