انتخاب شركاي تجاري در چارچوب نظريه همگرايي باشگاهي

Trade Partner Choosing; Club Convergence Approach

هدف اين مطالعه ارزيابي همگرايي باشگاهي بين كشور ايران و شركاي تجاري آن طي دوره زماني 1392 1357 با استفاده از آزمون لوگ تي (Log(t))و الگوي با متغير وابسته محدود بوده است. سپس با استفاده ازالگوي با متغير وابسته محدود عوامل مؤثر بر شكل‌گيري اين باشگاه‌هاي اقتصادي تحليل شده است. با برآورد الگو در قالب داده‌هاي تابلويي وجود همگرايي باشگاهي درآمدي در بين ايران و برخي از شركاي تجاري آن تأييد شده است. در مجموع نتايج نشان مي‌دهد كه اين توان و ظرفيت جهت همگرايي درآمدي ايران با كشورهاي بليز، الجزاير، مصر، فيجي، گواتمالا، هندوراس، هند، كريباتي، مراكش، نيكاراگوئه، سوازيلند، تايلند، تونگا، تونس و ويتنام وجود دارد تا با تشكيل يك بلوك اقتصادي مؤثر، روابط و تعاملات دروني را جهت رسيدن به رشد اقتصادي بالاتر و همگرايي سريع‌تري افزايش دهند.

The aim of this study has been to evaluate the club convergence between Iran and its trading partners over the period 19782013. For this purpose, this paper has used log(t) test with the limited dependent variable. Then,by using a sequential dependent variable model, factors affecting the formation of these club has been investigated and identified. According to estimated model in the form of panel data, a convergence club income between Iran and some of its trading partners has been confirmed. The results show that there are the potential for income convergence of Iran and Belize, Algeria, Egypt, Fiji, Guatemala, Honduras, India, Kiribati, Morocco, Nicaragua, Swaziland, Thailand, Tonga, Tunisia and Vietnam countries and they can form an effective economic block, and strength their internal relationships in order to achieve higher economic growth and faster convergence.