رويكردي حقيقت طلبانه نسبت به قوانين موضوعه

نگاه اجتماعی به خانواده از طریق ازدواج صورت می‌گیرد. در سیستم حقوقی ایران هرچند كه قصد حمایت از خانواده به‌عنوان پایگاه اجتماعی در قوانین و بالأخص قانون اساسی، مطرح گردیده است، ولی در حوزه حقوق اعضای خانواده، رویكردی فردگرایانه مشاهده می‌شود كه متأسفانه اغلب بدون در نظر گرفتن فلسفه وجودی موضوعات و خواستگاه آنها مورداستفاده و كاربرد حقوقی قرارگرفته است و در نهایت منجر به فروپاشی و تفرقه میان این اعضا می‌گردد. آن‌چه حاصل این غفلت است تفوق رویكرد فردگرایانه بر بعد اجتماعی و جمعی این نهاد مهم جامعه می‌باشد. تحولات نقش موضوعات اصلی نظام خانواده در عرصه جوامع امروزی، همگام با تحولات جامعه جهانی، لزوم تغییر در احكام فقهی مترتب بر آنها را نیز طلب كرده و رسالت سنگین اجتهاد در فقه نمایان می‌شود