بررسي نسبت ال آرژينين به دي متيل آرژينين نامتقارن در بيماران مرد ميانسال مبتلا به پرفشار خوني و تاثير تمرين ورزشي هوازي بر اين متغير

A Study of L-Arginine to Asymmetric Dimethylarginine Ratio in Middle Aged Hypertensive Men and Effect of Aerobic Training on this Variable

زمينه و هدف: عملكرد اندوتليومي عروق بر فشارخون تاثير دارد و در اين راستا نسبت L-Arg/ADMA از اهميت برجسته اي برخوردار است. تاثير تمرين ورزشي بر فشارخون نيز تاييد شده است. بنابراين هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير تمرين ورزشي هوازي بر نسبت L-Arg/ADMA در بيماران مرد ميانسال مبتلا به پرفشارخوني است. روش بررسي: در مطالعه نيمه تجربي حاضر به ترتيب 12 و 24 مرد ميانسال سالم (سن:80/2?66/49، قد: 66/4?16/174، وزن: 65/12?08/81) و مبتلا به پرفشارخوني انتخاب شدند. افراد بيمار در دو گروه 12 نفره كنترل(سن:53/2?08/52، قد: 81/5?75/173، وزن: 26/8?08/80) و تمرين ورزشي هوازي(سن: 01/3?54/50، قد: 98/5?01/177، وزن: 15/13?09/86) قرار گرفتند. تمرين شامل 12هفته دويدن هوازي با شدت 60 درصد ضربان قلب ذخيره و سه جلسه در هفته روي تردميل به مدت 12دقيقه بود كه تا هفته ششم هر هفته 3 دقيقه و پس از آن هر دو هفته 3 دقيقه به زمان آن اضافه شد به گونه اي كه زمان تمرين در 2 هفته آخر به 36 دقيقه رسيد. فشارخون استراحت و نسبت L-Arg/ADMA قبل و بعد از دوره تمريني سنجيده شد. اندازه-گيري متغيرهاي خوني به روش الايزا، طبيعي بودن توزيع داده ها با آزمون شاپيروويلك و تفاوت هاي بين گروهي به وسيله آزمون هاي تي مستقل و تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر در سطح آلفاي 05/0 انجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد نسبت فوق در افراد سالم از بيماران بيشتر است (099/5=t و 0001/0=P). همچنين تمرين هوازي زيربيشينه باعث كاهش معني دار فشارخون سيستولي (698/8=F و008/0=P) و افزايش نسب L-Arg/ADMA شد(741/10=F و 004/0=P). نتيجه گيري: بنابراين به نظر مي رسد فشار خون و عملكرد اندوتليومي عروق مختل شده در بيماران مبتلا به پرفشارخوني بواسطه مشاركت در تمرينات منظم هوازي بهبود مي-يابد.

Background and Objective: Endothelial function has an effect on blood pressure and meanwhile, the ratio of L-Arginine/Asymmetric Dimethylarginine (L-Arg/ ADMA) is important. In addition, the effect of exercise training on blood pressure has been established. The present study intends to examine LArg / ADMA ratio in patients with hypertensive middle-aged men and the effect of aerobic training on it. Subjects and Methods: In this quasi-experimental study, 12 normo-tensive and 24 hypertensive middle-aged men (age: 49.66 ? 2.8 y, height: 174.16 ? 4.66 cm, weight: 81.08 ? 12.65 Kg) were selected. The hypertensive subjects were further sub-divided into two groups. 12 for control (age: 52.08 ? 2.53 y, height: 173.75 ? 5.81 cm, weight: 80.08 ? 8.26 Kg) and 12 for aerobic training (age: 50.54 ? 3.01 y, height: 177.01 ? 5.98 cm, weight: 86.09 ? 13.15 Kg). The training included 12 wks treadmill aerobic running with 60 % heart rate reserve, three times-a-week for 12 min each session. each week up to the 6th week 3 min and then every two weeks 3 min were added to the training time. So that training in the last two weeks was 36 min. Blood pressure and samples for the measurement of L-Arg/ADMA ratio were taken before and after the training period. Blood variables were measured by ELISA method. Normality of distribution of data was assessed with the Shapiro-Wilk test and between subjects differences was assessed with independent t-test and analysis of variance with repeated measures. Results: Results showed that the L-Arg/ADMA ratio is more in patients than in healthy subjects (t=5.099, P=0.0001) and sub maximal aerobic training significantly reduced systolic blood pressure (F=8.698, P=0.008) and increased L-Arg /ADMA (F=10.741, P=0.004). Conclusion: It seems that endothelial function in patients with hypertension is impaired and these patients can do aerobic training to relieve pressure and improve endothelial function.