جداسازي و تعيين توالي ژن مقاومت به جيوه در باكتري رائولتلا پلانتي كولا

سابقه و هدف: جيوه يكي از منابع آلوده كننده محيط زيست، گياهان و انسان مي باشد. ميكروارگانيسم ها با مكانيسم هاي مختلف نسبت به جيوه مقاومند كه اصلي ترين اين مكانيسم ها احياي جيوه سمي به جيوه عنصري مي باشد. اين توانمندي با واسطه ژن هاي مختلف در باكتري ها مي باشد. هدف از اين تحقيق بررسي وجود ژن مقاومت به جيوه در باكتري رائولتلا پلانتي كولا از طريق واكنش زنجيره اي پلي مراز و تعيين توالي مي باشد. مواد و روش ها: از باكتري رائولتلا پلانتي كولا كه قبلا از پساب جدا شده بود، DNA ژنومي و پلاسميد جدا شد. سپس با استفاده از پرايمرهايي كه بر اساس وجود ژن merA در باكتري كلبسيلا اكسي توكا طراحي شده بود واكنش زنجيره پلي مراز انجام پذيرفت. محصول به دست آمده تعيين توالي گرديد و با استفاده از سايت NCBI، توالي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: با استفاده از واكنش زنجيره اي پلي مراز بر روي پلاسميد و DNA ژنومي جدا شده از باكتري، باند 1700 جفت بازي به دست آمد. از Blast توالي به دست آمده مشخص گرديد كه ژن تكثير شده 99 درصد مشابه ژنmerA  در باكتري هاي انتروباكتر كلوآكه، اشريشيا كلي، سراشيا مارسسنس، كلبسيلا اكسي توكا و آسينتوباكتر است. نتيجه گيري: براي اولين بار در اين تحقيق مشخص گرديد كه رائولتلا پلانتي كولا جدا شده از منابع طبيعي ايران با داشتن ژن merA نسبت به جيوه مقاوم است. به همين دليل اين باكتري مي تواند كانديد مناسبي به منظور استفاده در كاهش يا حذف جيوه در پساب هاي صنعتي باشد.