بررسي نگرش به حجاب در بين زنان 15 سال به بالاي شهر ايلام و رابطه آن با متغيرهاي دموگرافيك در سال 1395

در جامعه اسلامي ما، حجاب به عنوان يك هنجار اجتماعي و اخلاقي مهم مطرح شده است. جامعه ايران در اثر تغييرات اجتماعي و فرهنگي، شاهد تحولاتي در الگوهاي ارزشي و هنجارهاي رفتاري فردي و اجتماعي است. حجاب نيز به عنوان يك الگوي هنجاري تنظيم كننده پوشش در روابط زنان و مردان، از اين تحولات بركنار نمانده است. اين پژوهش با هدف شناخت نگرش زنان شهر ايلام نسبت به حجاب و رابطه آن با متغيرهاي دموگرافيك در سال 1395 صورت گرفت. روش مورد استفاده در اين پژوهش، پيمايشي و جامعه آماري آن، شامل تمام زنان 15 سال به بالاي ساكن شهر ايلام است كه 267 نفر از آنها با استفاده از فرمول كوكران با خطاي 04/0، به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. براي نمونه گيري از شيوه نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده گرديد. جمع آوري اطلاعات نيز با استفاده از پرسش نامه گلاك و استارك صورت گرفت. پايايي سوالات پرسش نامه، از طريق محاسبه آلفاي كرونباخ براي همبستگي دروني گويه ها و با استفاده از نرم افزار آماري spss نسخه 21 انجام شد. آزمون مورد استفاده براي ارتباط متغيرهاي وابسته، آزمون فريدمن بود و جهت تعيين رابطه بين متغيرهاي دموگرافيك و نگرش پاسخگويان به حجاب، آزمون t لحاظ شد. اعتبار پژوهش نيز با استفاده از روش اعتبار صوري و به تاييد داوران بوده است. نتايج تحقيق با بررسي اعتقادات، احكام، پيامدها و رفتارهاي مربوط به حجاب زنان نشان مي دهد كه بين ابعاد نگرش به حجاب و متغيرهاي وضعيت تاهل، پايگاه اقتصادي - اجتماعي و سن، رابطه معناداري وجود دارد؛ همچنين نتيجه آزمون فريدمن، تفاوت معنادار بين ابعاد نگرش به حجاب را نشان مي دهد. بررسي نگرش پاسخگويان در ارتباط با متغيرهاي اعتقادات ديني، احكام مربوط به حجاب، پيامدهاي حجاب و رفتار در عمل نيز حاكي از آن است كه زنان بيشتر از بعد اعتقادي به حجاب مي نگرند و از لحاظ رفتاري (استفاده از چادر، پرهيز از لباس تنگ، پوشاندن موهاي جلوي سر و عدم استفاده از شلوار كوتاه) كمتر به آن عمل مي كنند.