تأثير اعتماد سازماني بر بهبود مديريت دانش با توجه نقش واسطه‌اي رهبري خدمتگزار (مطالعه‌اي در اداره كل بنادر و دريانوردي استان مازندران)

زمینه: سازمان بنادر و دریانوردی به‌عنوان یكی از سازمان­های پیش­رو در بحث مدیریت دانش، در سال­های اخیر تلاش­های فراوانی برای یافتن راهكارهای مناسب جهت توسعه فرآیندهای دانشی و مدیریت صحیح دانش كاركنانش انجام داده است. در این تحقیق تاثیر اعتماد سازمانی به عنوان یكی از اركان اصلی تعاملات انسانی و سازمانی و رهبری خدمتگزار به عنوان یكی از رویكردهای نوین رهبری در سازمان بر بهبود مدیریت دانش كاركنان مورد بررسی قرار گرفت. هدف: بررسی تأثیر اعتماد سازمانی بر بهبود مدیریت دانش با مطالعه نقش میانجی رهبری خدمتگزار بود. روش‌ها: این پژوهش از لحاظ هدف، كاربردی و از نظر روش از نوع تحقیقات توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، شامل كلیه كاركنان اداره كل بنادر و دریانوردی استان مازندران با حداقل تحصیلات فوق‌لیسانس 95 نفر بوده كه 78نفر به روش تصادفی ساده به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه­های مدیریت دانش، اعتماد سازمانی و رهبری خدمتگزار بود كه پایایی و روایی آن توسط نرم‌افزار PLS[i] تائید شد. یافته‌ها: اعتماد سازمانی 5/60درصد از تغییرات متغیر مدیریت دانش را به‌طور مستقیم تببین می­كند. از سویی ضرایب 847/0 و 358/0 نشان داد كه اعتمادسازمانی به طور غیرمستقیم و از طریق متغیر رهبری خدمتگزار، به میزان 3/30درصد بر متغیر مدیریت دانش تأثیر دارد. ضمن اینكه 908/0 از اثر كل اعتماد سازمانی بر بهبود مدیریت دانش از طریق غیرمستقیم توسط متغیر میانجی رهبری خدمتگزار تببین می­شود. نتیجه‌گیری: نتایج به دست آمده نشان داد كه اعتماد شرط اساسی برای انتقال دانش محسوب می­شود. اگر جو اعتماد سازمانی، مناسب و مطلوب نباشد ابعاد مدیریت دانش محقق نشده و كاركنان از ابراز نظر و دانش خود امتناع خواهند كرد. ضمن اینكه مدیران سازمانی با الگوگیری از سبك رهبری خدمتگزار می‌توانند در ارتقای مدیریت دانش سازمانی موفق­تر عمل كنند