«حكمت زيبايي» بر اساس فلسفه صدرايي

«زيبايي» يكي از حقايق عالم است كه از آغاز تولد در وجود آدمي نهفته است. فيلسوفان غربي از دوره باستان تاكنون تاملاتي در خصوص «زيبايي» داشته اند؛ اما حكماي اسلامي به طورمستقل، كمتر درباره زيبايي نظرورزي كرده اند. اين در حالي است كه با اتكا به آموزه هاي حكمت اسلامي مي توان «زيبايي» را تبيين و تحليل كرد. بي گمان با واكاوي «زيبايي»، گامي مهم در توليد و تاسيس علم هنر اسلامي برداشته شده است. اين مقاله در صدد است با عنايت به حكمت اسلامي ـ به ويژه آموزه هاي حكمت متعاليه ـ به تحليل«زيبايي» بپردازد.