بررسي روش هاي تامين مالي پروژه ها در بخش بالادستي صنعت نفت ايران

اين پژوهش تلاشي در جهت معرفي يك روش تأمين مالي مناسب در بخش، بالادستي صنعت نفت ايران ميباشد، به اين منظور در جهت انتخاب روش هاي مناسب تأمين مالي پروژه ها در صنعت مزبور با توجه به قوانين و ساختارهاي سياسي و بررسي موانع موجود و ارائه راهكارهايي جهت مرتفع نمودن آنها، سه گزينه امشبازي، مشاركت در توليد و بيع متقابل مورد بررسي قرار گرفته و با استفاده از مدال سلسله مراتبي (AHP) باهم مقايسه شده و در راستاي آن، مباحث مرتبط با موضوع تشريح گرديده است. معيارهاي تصميم گيري براي انعقاد قراردادها در بخش بالادستي صنايع نفت و گاز به دو دسته كلي زير تقسيم بندي شده اند: معيارهاي قبل از عقد قرارداد، معيارهاي درون قرار داد. جهت مقايسه سه نوع روش قرارداد طي سه مرحله تكميل پرسشنامه توسط افراد متخصص و صاحب نظر در صنعت نفت و به كارگيري نرم افزار EC از معيارهاي درون قرارداد استفاده گرديده است و براي انتخاب آنها به روش علمي، دلفي، عمل شده است. اين مقاله نشان ميدهد كه ميزان ارجحيت تصميم گيران براي روش هاي تأمين مالي در ميادين مستقل و براي روش هاي بيع متقابل، مشاركت در توليد و امتيازي به ترتيب 63/3 ، 25/4 و 11/2بوده و در ميادين مشترك 49،45 و 6 مي باشد.