ميزان اعتبار راويان عامه از ديدگاه علماي شيعه

برخي از علماي شيعه در راه قبول روايت و خبري كه از رسول خدا و يا ائمه طاهرين  به آنها مي رسد، شيعي مذهب بودن راوي آن حديث را شرط نمي دانند، بلكه براي ايشان وثوق به راوي كفايت مي كند. مويد اين مطلب، تاريخ علماي شيعه است كه به اين موضوع از نظرگاه هاي مختلفي نگريسته اند تا جايي كه گاه نظريات متضادي در باره توثيق و عدم توثيق راويان عامه بيان داشته اند. اين پژوهش در پي آن است كه با روش كتابخانه اي اسنادي و به شيوه توصيفي _ تحليلي به واكاوي ديدگاه هاي علماي شيعه در باره اعتبار راويان اهل سنت از دوره متقدمين تا زمان معاصر بپردازد. با تامل در كتب علماي متقدم توثيقات خاص و عامي در باره راويان عامي مذهب به دست مي آيد. در كتب علماي متاخر نيز به تبعيت از علماي متقدم، براي برخي از راويان عامه توثيق هاي عام و خاص بيان شده است و آنها با شواهد و مداركي به تحليل مروياتشان پرداخته، جهت صحت آنها را بيان نموده اند. پژوهش حاضر با كنار هم گذاشتن جنبه هاي مختلف مباني هر دو طيف علماي شيعه به جامعيتي از شواهد دست يافته است. در پايان نيز با بررسي برخي از مهم ترين منابع رجالي و روايي شيعي، آماري از تعداد روايان موثق اهل سنت بيان كرده است.