بررسي اثر بخشي آموزش برنامه فرندز (FRIENDS) بر اضطراب كودكان شهر شيراز

مقدمه:اضطراب شايع ترين مشكلات روان شناختي كودكان بشمار مي­رود كه همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. هدف: اين پژوهش با هدف بررسي اثر بخشي آموزش برنامه فرندز بر اضطراب كودكان شهر شيراز انجام شده است. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون ـ پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل تمامي كودكان دختر و پسر 9 تا 11 ساله مدارس ابتدايي شهر شيراز در سال تحصيلي 94-93 بود كه با روش نمونه گيري تصادفي چند مرحله­اي و با استفاده از پرسش نامه­اضطراب كودكان20 نفر از دانش آموزان انتخاب و با روش تصادفي ساده به دو گروه آزمايش(10 نفر) و گروه كنترل(10 نفر) اختصاص يافتند. گروه آزمايش به مدت 3 ماه در معرض آموزش برنامه فرندز قرار گرفت و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكردند، پس از سه ماه و پايان برنامه پس آزمون و يك ماه پس از مداخله مرحله پيگيري انجام گرفت. تجزيه و تحليل داده­ها هم با استفاده از آزمون تي تست و تحليل كوواريانس چند متغيري انجام شده است. يافته­ها: نتايج پژوهش هم سو با مطالعات ديگر از اثر بخشي آموزش برنامه فرندز بر كاهش اضطراب كودكان به شكل قاطع در مرحله پس آزمون و پيگيري حمايت كرد، هم چنين، مشخص شد بيش ترين تاثير در مرحله پس آزمون بر كاهش اضطراب اجتماعي كودكان و در مرحله پي گيري بر كاهش اضطراب اجتماعي و اضطراب فراگير بوده است. نتيجه گيري: برنامه فرندز مي­تواند به عنوان يك مداخله پيشگيرانه در كاهش اضطراب كودكان در جامعه ايراني مورد توجه قرار گيرد.