رابطه بين ابعاد كمال گرايي و هدف هاي پيشرفت با نقش واسطه اي انگيزه پيشرفت در ورزشكاران حرفه اي

هدف اين پژوهش آزمودن مدل رابطه ابعاد كمال­گرايي با هدف هاي پيشرفت با ميانجي­گري انگيزه پيشرفت بود. جامعه آماري اين پژوهش را تمام ورزشكاران حرفه­اي استان بوشهر تشكيل داده است. از اين جامعه آماري، نمونه­اي به تعداد 175 نفر با روش خوشه­اي چندمرحله­اي انتخاب شدند. براي سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسش نامه كمال­گرايي مثبت و منفي تري­– شورت و همكاران (1995)، پرسش نامه هدف هاي پيشرفت ميگلي و همكاران (2000) و پرسش نامه انگيزه پيشرفت هرمنس (1970) استفاده شد. ارزيابي مدل پيشنهادي با استفاده از الگويابي معادله هاي ساختاري انجام گرفت. جهت آزمون روابط غيرمستقيم نيز از آزمون بوت­استراپ استفاده شد. نتايج پژوهش نشان دادند كه مدل پيشنهادي روابط بين متغيرهاي ياد شده از برازش قابل قبولي برخوردار بود. روي هم رفته، نتايج نشان دادند كه كمال­گرايي مثبت و منفي هم به گونه مستقيم و هم به گونه غيرمستقيم از راه انگيزه پيشرفت، با هدف هاي پيشرفت در رابطه هستند. هم چنين، تمامي فرضيه­هاي پژوهش مورد تاييد قرار گرفتند.