نقش سلامت بر عرضه نيروي كار زنان (مطالعه موردي كشورهاي گروه D8)

مقاله حاضر به بررسي تاثير سلامت بر عرضه نيروي كار زنان در كشورهاي عضو گروه دي- هشت مي پردازد و به اين منظور در كنار شاخص سلامت (نرخ باروري زنان)، تاثير شاخص هاي دستمزد، آموزش و شهرنشيني را بر عرضه نيروي كار زنان مورد مطالعه و تجزيه و تحليل قرار مي دهد. نتايج تخمين مدل تحقيق با استفاده از روش اثرات ثابت و در دوره زماني 2012-1995 حاكي از اين است كه اولاً؛ در ميان متغيرهاي اثر گذار ذكر شده، شاخص هاي دستمزد و سلامت زنان (نرخ باروري)، تاثير منفي و شاخص هاي آموزش و شهرنشيني تاثير مثبتي بر عرضه نيروي كار زنان كشورهاي گروه دي- هشت بر جا مي گذارند كه در اين ميان، متغيرهاي آموزش براي زنان و شهرنشيني ، بيشترين تاثير را بر عرضه نيروي كار اين گروه در دوره مورد مطالعه داشته اند؛ در ثاني؛ ضريب 0.12- متغير سلامت زنان (نرخ باروري)، در اين تحقيق نشان از اثرگذاري منفي نرخ باروري بر عرضه نيروي كار زنان در كشورهاي گروه دي-هشت مي باشد كه حاكي از اين است كه، تغيير در نرخ باروري بر فرصت زنان براي حضور در بازار كار اين گروه، تاثير مي گذارد و اين نشان مي دهد كه در كشورهاي عضو دي - هشت، با كاهش نرخ باروري، زنان توانايي حضور و فرصت بيشتري در بازار كار را دارا مي باشند و اين عامل ناشي از عواملي از جمله، جذب كمتر برخي كارفرماها از زنان به خاطر مسائلي مانند بارداري، زايمان و حتي ميانسالي و ...، مي شود.