كاربرد شخصيت هاي ديني در شعر نازك الملائكه و طاهره صفارزاده بر اساس روش تعامل شاعران با شخصيت

در سال هاي اخير به كارگيري شخصيت ها و مضامين ديني در شعر اديبان مسلمان نمود بارزي داشته است. شاعران معاصر فارسي و عربي نيز در جهت استفاده از اين شخصيت ها در اشعار خود اهتمام ورزيده اند. پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي به تحليل شخصيت هاي ديني به كاررفته در اشعار دو شاعر معاصر فارسي و عربي يعني نازك الملائكه و طاهره صفارزاده پرداخته است. در اين پژوهش ضمن معرفي دو مرحله ي نقل و ثبت شخصيت (التعبير عن الشخصيه) و بيان به وسيله ي شخصيت يا تعبير معاصر از شخصيت ميراثي (التعبير بالشخصيه) كه به عنوان روش تعامل شاعران با شخصيت ميراثي شناخته مي شود، اشعار اين دو شاعر بر اساس اين دو مرحله دسته بندي شده و مورد تحليل قرار گرفته است. همچنين در مرحله ي دوم شيوه ي به كارگيري شخصيت، عامل به كارگيري و نيز موضع شاعر در كاربرد شخصيت نيز مشخص مي گردد. يافته هاي اين پژوهش نشان دهنده ي اين است كه هر دو شاعر از شخصيت هاي ديني در شعر خود بهره برده اند و شخصيت هايشان در هر دو مرحله گنجانده شده است با اين تفاوت كه شخصيت ها در شعر نازك الملائكه بيشتر متعلق به مرحله ي دوم است و در شعر صفارزاده بيشتر در مرحله-ي اول گنجانده مي شود.