واكاوي «اشراط الساعه»، در آموزه‏هاي ديني

ايمان به واقعه‏ «الساعه»، از موضوعات مهم ديني و از اركان و اصول اعتقادي مسلمانان به شمار مي‏آيد. اين واقعه برخلاف تفكر رايج، به يك مقطع زماني خاص (قيامت كبري) محدود نمي‏شود؛ بلكه براساس آيات قرآن و روايات، مصداق ديگري براي اين واقعه متصور است كه مربوط به دوران برپايي ظهور مي‏شود. خداوند در قرآن، آيات متعددي را به نحوه‏ وقوع هر يك از اين دو مصداقِ «الساعه» اختصاص داده و ويژگي‏هاي‏ هردو را تبيين فرموده است. يكي از اين ويژگي‏ها، موضوعي به نام «اشراط ‏الساعه» يا به عبارتي «علامات نزديك شدن ‏الساعه» است كه در آيه هجدهم سوره محمد(ص)، فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَ السَاعَهَ اَنْ تَاْتِيَهُمْ بَغْتَهً فَقَدْ جاءَ اَشْراطُها فَاَنَي لَهُمْ إِذا جاءَتْهُمْ ذِكْراهُمْ بدان اشاره شده است. اين علامات به استناد برخي آيات و روايات، بيانگر حوادثي است كه پيش از وقوع مصداق اولِ «الساعه»، يعني دوران برپايي ظهور امام زمان(عج) واقع خواهد شد. در اين نوشتار، ضمن اشاره به معنا و مفهوم واژه «اشراط» و گزارشي مختصر از آراي مفسرين در تفسير «اشراط الساعه»، سه مسئله بررسي خواهد شد: 1. واژه «الساعه» در قرآن چه مصداق و يا مصاديقي دارد؟ 2. مصداق «الساعه» در آيه هجدهم سوره محمد(ص)، به چه مقطعي از آينده مربوط است؟ 3. علت طرح «اشراط الساعه» در آيات و تبيين آن در روايات چيست؟