پيش‌بيني رضايت زناشويي بر اساس نقش عملكرد خانواده و الگوهاي ارتباطي زوجين

هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني رضايت زناشويي براساس نقش عملكرد خانواده و الگوهاي ارتباطي زوجين در دانشجويان متاهل استان كرمانشاه است. روش اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، از نظر نوع داده‌ها كمي، از نظر نحوه گرداوري داده‌ها توصيفي و از نظر شيوه اجرا همبستگي است. جامع آماري شامل كليه دانشجويان متاهل زن و مرد دانشگاه‌هاي استان كرمانشاه به تعداد 150نفر (75 مرد و 75 زن) مي‌باشد كه به شيوه نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب و پرسشنامه‌هاي رضايت زناشويي انريچ - فرم كوتاه، عملكرد خانواده اپشتاين و همكاران، الگوهاي ارتباطي زوجين كريستنسن و سولاوي را تكميل كردند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه به روش همزمان استفاده شد. نتايج نشان داد بين كليه ابعاد عملكرد خانواده و رضايت زناشويي رابطه منفي معناداري وجود دارد. بين الگوي سازنده متقابل و رضايت زناشويي رابطه مثبت و معنادار و بين الگوهاي توقع، كناره‌گيري و اجتناب متقابل با رضايت زناشويي رابطه منفي و معنادار وجود دارد. تحليل رگرسيون نيز نشان داد متغيرهاي پيش‌بين به ترتيب 66 و 81 درصد تغييرات رضايت زناشويي را پيش‌بيني مي‌كند. عملكرد خانواده و الگوهاي ارتباطي زوجين، رضايت زناشويي را پيش‌بيني مي‌كند. لذا در درمان مشكلات زناشويي مي‌تواند مورد توجه درمانگران قرار گيرد.