نقش ارتباطات سازماني در نظام آموزشي

ارتباط از جمله پديده‌هايي است كه با همه جوانب زندگي انسان پيوند خورده است. ارتباطات از مهم‌ترين و پيچيده‌ترين رفتارهاي انساني است كه روز به روز بر اين پيچيدگي افزوده مي‌شود. انسانها بخش مهمي از زندگي خود را در سازمان‌هاي رسمي و غيررسمي سپري مي‌كنند كه در آن ارتباطات جريان دارد. ارتباطات سازماني امري انكارناپذير است، زيرا مراحل انجام كار را ترغيب كرده و تبادل اطلاعات بين كاركنان رده‌هاي مختلف سازماني را امكان‌پذير مي‌سازد. در اين ميان ارتباطات در سازمان‌هاي آموزشي به مراتب حساس‌تر و پيچيده‌تر هم مي‌شود. هر چه شرايط بهتري براي جريان ارتباطي در سطح فردي، گروهي و سازماني فراهم گردد شرايط براي آموزش موثرتر فراهم مي‌گردد. در اين مقاله از روش پژوهش توصيفي و براي جمع‌آوري اطلاعات از روش مطالعه ميداني و كتابخانه‌اي استفاده شده و بررسي نتايج از نوع تحليلي مي‌باشد. در مورد ارتباطات نظريه‌هاي متفاوتي بيان شده است كه اين نظريه‌ها مي‌توانند به برقراري ارتباطات موثر در سازمان منجر شود. رهبران و مديران آموزشي با شناخت ابعاد، فرايندها، الگوها، شبكه‌ها و رويكردهاي ارتباطي مي‌توانند كاراترين آنرا شناخته و در ساختار آموزش بكار گيرند تا نتايج خوبي بدست آورند.