تحليل موانع فراروي آموزش هاي كارآفريني در مراكز آموزش علمي كاربردي كشاورزي

از جمله معضلاتي كه در دهه اخير در كشور با آن روبه رو هستيم، بيكاري جوانان بويژه دانش آموختگان دانشگاهي مي­باشد كه اين معضل در بخش كشاورزي بسيار حادتر به نظر مي­رسد. با وجود اين چالش­ها، بسياري از سياست­گذاران، كارآفريني در محيط­هاي دانشگاهي را امري ضروري و اجتناب ناپذير مي­دانند. هدف از آموزش كارآفريني، تربيت افرادي است كه بتوانند پس از تكميل تحصيلات خود، افرادي موسس باشند و كسب و كاري را ايجاد كنند. بر اين اساس، اين پژوهش به بررسي موانع فراروي در برگزاري دوره­هاي كارآفريني در مراكز علمي كاربردي كشاورزي استان فارس پرداخته است. اين پژوهش به لحاظ هدف از نوع پژوهش هاي كاربردي و از لحاظ كنترل متغيرها از نوع توصيفي همبستگي بوده كه به روش پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري اين مطالعه شامل 1018 نفر از دانشجويان شاغل به تحصيل در چهار مركز علمي­كاربردي كشاورزي استان فارس (شيراز، جهرم، علي آباد كمين و مرودشت) در سال تحصيلي 90-1389 بودند. از بين اين افراد، با استفاده از روش نمونه­گيري طبقه­اي تصادفي تعداد 178 دانشجو به عنوان نمونه­هاي پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده­ها پرسش­نامه­اي بود كه روايي آن با كسب نظرات اساتيد دانشگاه تاييد شد و پايايي آن نيز بر پايه ضريب آلفاي كرونباخ 89/0 بدست آمد. بر اساس نتايج بدست آمده از تحليل عاملي، ضعف خدمات مشاوره­اي و حمايتي (با ميزان واريانس 50/19­درصد)، ناكافي بودن آموزش­هاي كاربردي (با ميزان واريانس 89/17­درصد)، ضعف شناخت قوانين مالي و مديريتي (با ميزان واريانس 94/11­درصد) و ضعف برنامه­ريزي آموزشي (با ميزان واريانس 67/11 درصد) موانع فراروي آموزش­هاي كارآفريني در مراكز علمي­كاربردي كشاورزي استان فارس مي باشند. مجموع اين چهار عامل، 01/61 درصد از واريانس موانع آموزش­هاي كارآفريني را تبيين كرده­اند