مقايسه سختي مفصل مچ پا در افراد با كف پاي نرمال، صاف و گود در شروع گام برداري

هدف اين تحقيق مقايسه­ سختي مفصل مچ پا بين افراد با كف پاي نرمال، صاف و گود در شروع گام برداري بود. 30 دانشجوي دختر (10 نفر كف پاي صاف،10 نفر كف پاي گود و10 نفر كف پاي نرمال) با ميانگين سن 7/1±23 سال، قد 5/2±165 سانتي متر و وزن 5/2±53 كيلوگرم در اين مطالعه شركت كردند. سختي با استفاده از نسبت گشتاور عضلات به جابه­­­جايي زاويه اي مفصل محاسبه شد. براي سنجش قوس كف پا از آزمون شاخص افتادگي ناوي و براي آزمون فرضيات، از آزمون آماري تحليل واريانس (آنوا) يك عامله استفاده شد (05/0≥P). نتايج آماري نشان داد در ميزان سختي مفصل مچ پا بين سه گروه اختلاف معناداري وجود دارد (001/0>P). نتايج آزمون تعقيبي توكي نشان داد ميانگين سختي مچ پاي افراد كف پاي گود 97/61 درصد بيشتر از افراد كف پاي صاف و 9/43 درصد بيشتر از افراد كف پاي نرمال و ميانگين سختي مچ پاي افراد كف پاي نرمال72/41 درصد بيشتر از افراد با كف پاي صاف است. يافته­ها نشان داد كه با تغيير قوس كف پا سختي نيز تغيير مي كند. از آنجا كه سختي مي­تواند در بروز آسيب پذيري بافت نرم و سخت افراد تاثيرگذار باشد، به مربيان توصيه مي شود اين عامل بيومكانيكي در برنامه تمريني افراد با ناهنجاري هاي كف پايي لحاظ شود.