نقش تئوري ذهن و همدلي در پيش بيني مشكلات رفتاري – هيجاني دانش آموزان خانواده هاي طلاق و عادي

هدف : بررسي نقش تئوري ذهن و همدلي در پيش بيني مشكلات رفتاري – هيجاني دانش آموزان خانواده هاي عادي و طلاق كه به روش علي – مقايسه اي و همبستگي انجام شد. روش: در اين پژوهش ۲۹۳ دانش آموزدختر پايه پنجم و ششم ابتدايي كه در سال تحصيلي ۹۳- ۹۲ مشغول به تحصيل بودند به شيوه خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه تئوري ذهن، همدلي و سياهه رفتاري كودك آخنباخ بود. به منظور تحليل داده ها روش رگرسيون چندگانه، تحليل واريانس چند متغييري و فرمول z فيشر استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد تئوري ذهن قادر به پيش بيني مشكلات رفتاري – هيجاني دانش آموزان عادي است، اما نتوانست مشكلات رفتاري هيجاني دانش آموزان طلاق را پيش بيني كند. بين توانايي همدلي و مشكلات رفتاري هيجاني در هيچ كدام از دو گروه رابطه معناداري مشاهده نشد. همچنين كودكان طلاق، مشكلات رفتاري- هيجاني بيشتري نسبت به كودكان خانواده هاي عادي داشتند. مقايسه همبستگي بين تئوري ذهن و همدلي با مشكلات رفتاري- هيجاني در كودكان عادي با طلاق از لحاظ آماري معنادار نبود.