نقش عوامل عملكردي در سرزندگي فضاهاي باز شهري (نمونه موردي: پارك ارم همدان)

مقدمه و هدف پژوهش: عملكرد، غايت نهايي هر طراحي در برقراري ارتباط بين بهرهوران و فضا ميباشد. هدف اين پژوهش يافتن مهم‌ترين عامل تأثيرگذار در سرزندگي فضاهاي باز شهري مي‌باشد. روش پژوهش: با روش توصيفي _ تحليلي ابتدا عوامل موجود در عملكرد فضاها با ابزار گردآوري پرسشنامه و مشاهده استخراج شده است سپس فرضيه تحقيق با تحليل همبستگي Kendall’s tau_ b و Spearman’s rho و با پردازش پرسشنامه ها در نرم افزار Spssبا استفاده از تحليل عاملي و بارگذاري متغيرها به روش varimax ارتباط دو شاخص عملكرد و سرزندگي در پارك ارم همدان را با روش تحليل همبستگي مورد آزمون قرار مي دهد. يافته‌ها: ميان عوامل مؤثر بر سرزندگي پارك شهري، عامل كاربردي بيشترين تأثير و بعداز آن به ترتيب عوامل زيست‌شناختي، مكانيكي و درنهايت عامل سيستمي كمترين تأثير را در سرزندگي منطقه موردمطالعه گذاشته است. نتيجه گيري: عملكرد مطلوب پارك ارم همدان تابعي از چهار بعد زيست‌شناختي، مكانيكي، كاربردي و سيستمي است كه مؤثرترين بعد، بعد كاربردي و متغيرهاي آن ( تنوع، دسترسي، حمل‌ و نقل، خريد و گردشگري و امنيت) است. بنابراين با توجه به ميزان ضريب همبستگي، با تقويت اين بعد، مي توان ميزان تأثير ابعاد ديگر را نيز افزايش داد.