بررسي تاثير روابط عمومي شركت ملي مناطق نفت خيز جنوب در افزايش سرمايه اجتماعي كاركنان

هدف از این پژوهش شناخت رابطه بین روابط عمومی شركت ملی مناطق نفتخیز جنوب و افزایش سرمایه اجتماعی كاركنان آن می باشد. تركیبی از نظرات بوردیو، كلمن و پاتنام به عنوان چارچوب نظری انتخاب شدند. روش تحقیق، پیمایشی و واحد تحلیل فرد پاسخگو و سطح تحلیل، خرد است. شیوه نمونه گیری، تصادفی سیستماتیك است و حجم نمونه طبق فرمول كوكران 226 نفر می باشد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته است. روش تجزیه و تحلیل داده ها، ضریب همبستگی پیرسون، ضریب همبستگی اسپیرمن و تحلیل رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS است. از اعتبار صوری جهت سنجش اعتبار (روایی) استفاده شد و ضریب القای كرونباخ (اعتماد یا پایایی) برای متغیر وابسته سرمایه اجتماعی برابر با 972/0 است. نتایج نشان می دهد بین عملكرد روابط عمومی و مولفه های سرمایه اجتماعی (ایجاد اعتماد اجتماعی، میزان رضایتمندی، مشاركت اجتماعی، میزان آگاهی و حل تعارض بین كاركنان و مدیران) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین سن، تحصیلات و طبقه اجتماعی با سرمایه اجتماعی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بین كارایی و عملكرد روابط عمومی و میزان سرمایه اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. هر چه میزان كارایی و عملكرد روابط عمومی بیشتر باشد، میزان سرمایه اجتماعی بیشتر می شود و برعكس هر چه میزان كارایی و نقش روابط عمومی پایین تر باشد، میزان سرمایه اجتماعی كاهش خواهد یافت. تحلیل رگرسیونی نشان می دهد كه مقدار ضریب همبستگی چندگانه بین عملكرد روابط عمومی و میزان سرمایه اجتماعی برابر با 710/0 بوده كه نشان دهنده رابطه در حد نسبتاً بالا و قوی بین آنهاست. حدود 4/50 درصد از تغییرات میزان سرمایه اجتماعی به نقش روابط عمومی مربوط است.