استحاله و تغيير هستي شناختي در آيين هاي گذار

آيين در واقع بيان نمادين و گاهي رازآميز ارزش هاي فرهنگي و ديني يك جامعه است. ساختار آيين متاثر از اسطوره ها و باورهاي متافيزيكي و گاهي مادي مردمي است كه در طول ساليان متمادي به آن عمل كرده و آنرا حفظ مي كنند. از مهم ترين و متداول ترين آيين هاي رايج جوامع بشري آيين گذار است. آييني كه مقاطع مهم زندگي انسان را به او گوشزد كرده و به مرور نقش ها و مسووليت هاي جديد و متعالي تري را به او مي سپارد. فرد در جريان برگزاري آيين گذار دستخوش نوعي استحاله و تغيير هستي شناختي مي شود كه از آن به مرگ نمادين از هستي پيشين و حيات دوباره به هستي جديد تعبير مي شود. نوشتار حاضر ضمن برشمردن ساختار و ويژگي هاي آيين به بررسي مفهوم استحاله و تغيير هستي شناختي در آيين هاي گذار مي پردازد.