تحليل نسبت آموزش فني و حرفه اي با تعليم و تربيت نظري

گرایش سنتی خواهان مجزا كردن آموزش فنی و حرفه ای از تعلیم و تربیت دانشگاهی است. گروهی عقیده دارند كه ارزش آنچه در ذهن افراد وجود دارد بیش از آن چیزی است كه در دستان آنان وجود دارد و در مقابل گروهی آموزش نظری را پرداختن به یك سری مباحث انتزاعی و فاقد فایده عملی می­دانند. در این مقاله رویكردهای موجود در این زمینه تحت عنوان تعلیم و تربیت لیبرال و حرفه­ گرایی مورد بررسی قرار گرفته است.در این مقاله با تحلیل مؤلفه ­های موجود به این جمع بندی دست می­یابیم كه این دو گونه از آموزش در تضاد كامل با یكدیگر نیستند بلكه آنچه این دو شكل از نظام تعلیم و تربیت را در مقابل یكدیگر نشانده، نگرش رادیكال در هر دو سوی طیف است كه در یك سو منجر به نفی ارزش و جایگاه آموزش فنی و حرفه ای و بیرون راندن آن از عرصه تحصیلات دانشگاهی و در سوی دیگر طیف موجب نوعی حرفه­ گرایی كاملاً مكانیكی فاقد هرگونه قوای عقلانی پرورش یافته می­شود. رویكرد پیشنهادی این مقاله با عنوان رویكرد تركیبی در عین باور به تركیب ماهوی مؤلفه نظری و عملی در هر نوع آموزشی، از تقدم منطقی دانش نظری و بهره ­گیری آموزش فنی و حرفه ای از رشته ­های پایه و آكادمیك برای غنی­تر شدن این نوع آموزش سخن گفته است.