تحليل نظام شهري استان زنجان با استفاده از مدل هاي جمعيتي طي دوره 1392-1355

فاقد عنوان و چكيده لاتين

به دنبال شهرنشيني شتابان و عدم توازن شبكه شهري در ايران، استان زنجان نيز طي سال‌هاي 1355 تا 1392 با مسئله‌ي عدم توازن شبكه‌ي شهري مواجه بوده است. هدف اين پژوهش تحليل تحولات شبكه‌ي شهري استان زنجان و سنجش ميزان تعادل آن است. روش پژوهش، توصيفي - تحليلي و روش گردآوري داده‌ها اسنادي است. از مدل‌هاي نخست شهري، چهارشهر، رتبه – اندازه، تعديلي به فروز، ضريب آنتروپي، تحليل لگاريتمي و فاصله‌ي نقطه‌ي جدايي استفاده شده است. يافته‌ها عبارت است از: 1) شبكه‌ي شهري استان زنجان نامتوازن و با نخست شهري مواجه است، 2) شهر شدن نقاط روستايي منجر به برجسته شدن پديده‌ي نخست شهري و نامتوازني شبكه‌ي شهري استان شده است. نتايج نشان‌ مي‌دهد كه تا پيش از سال 1385 عدم توازن شديد بوده است و به تدريج تا سال 1392 رو به كاهش نهاده است و اكنون شبكه‌ي شهري استان به سمت تعادل در حركت است.در پايان پيشنهاداتي ارائه شده است.