چيستي «تمدن» در فلسفه؛ عناصر ماهوي «تمدن» در نظريه‌هاي برخي فيلسوفان معاصر

The Nature of Civilization in Philosophy: Essential Elements of “Civilization” in the Theories of Some Contemporary Philosophers

ماهيت وجودي تمدن كمتر در فلسفه بررسي شده است، ولي آن مقدار از فلسفه كه به تمدن پرداخته است، مسائل مهمي را پيش كشيده و جنبه‌ها و زواياي تازه‌اي را گشوده است. در اين مقاله، نه به همه جنبه‌هاي فلسفيِ تمدن، بلكه تنها به برخي از پرسش‌هاي فلسفي در باب تمدن پرداخته‌ايم تا به فهمي عميق‌تر و دركي فراتر از تعريف‌هاي لفظي از تمدن، ماهيت تمدن و عناصر وجودي آن برسيم.  مهم‌ترين مسائل  فلسفي‌ كه در اين نوشته بدان پرداخته‌ايم،  به قرار زير است: ماهيت روحي و اخلاقي تمدن (نرم يا سخت‌بودن تمدن)، عيني يا ذهني‌بودن تمدن، ماهيت تركيبي و نظام‌مند تمدن، رابطه ميان تكثر و تنوع با وحدت و هويت تمدني، جوهر يا عرض‌بودن تمدن و در نهايت كل يا كلي‌بودن تمدن.

The existential nature of civilization has not been much discussed in philosophy, but that part of philosophy which is concerned with civilization has posed important issues and opened new aspects. In this paper, I will be concerned with some, and not all, philosophical questions about civilization in order to arrive at a deeper understanding of civilization, its nature, and its existential elements beyond linguistic definitions. The most important philosophical issues discussed in this paper are as follows: the spiritual and ethical nature of civilization (softness or hardness of civilization), its objectivity or subjectivity, its compositional and systematic nature, the relationship between civilizational plurality and variety and civilizational unity and identity, its being a substance or an accident, and finally, its being a whole or a universal.