مطالعه مقايسه‌اي آمادگي و واكنش پليس در مديريت بحران‌هاي طبيعي در ايران، ژاپن و هند

زمينه و هدف: بحران‌هاي طبيعي، سالانه زندگي ميليون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تأثير قرار مي‌دهد، هزينه‌هاي هنگفت اقتصادي و اجتماعي به‌وجود مي‌آورد و توسعة كشورها را با چالش روبه‌رو مي‌سازد. مديريت بحران‌هاي طبيعي مي‌تواند اين هزينه‌ها را كاهش داده و جوامع را در برابر اين بحران‌ها ايمن و مصون كند. باتوجه به اهميت نقش پليس در مديريت بحران‌هاي طبيعي، هدف پژوهش حاضر، شناسايي تجربه كشورهاي ايران، هند و ژاپن در زمينة آمادگي و واكنش پليس در مديريت بحران‌هاي طبيعي و ارائة راهكارهاي عملياتي براي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران است. روش: روش پژوهش، مقايسة‌ كيفي است. روش گردآوري داده‌ها نيز روش كتابخانه‌اي و استفاده از اسناد و مدارك و گزارش‌ سازمان‌هاي مرتبط و جامعه مورد مطالعه كشورهاي ايران، ژاپن و هند است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش بيانگر تفاوت شيوه سازمان‌دهي و وظايف پليس در مديريت بحران‌هاي طبيعي در كشورهاي مورد مطالعه است. اين درحالي‌است كه در دو كشور هند و ژاپن، پليس نقش محوري در مديريت بحران دارد و وظايف گسترده‌تري را برعهده دارد. نتيجه‌گيري: باتوجه به اهميت نقش نيروي انتظامي در مديريت بحران‌هاي طبيعي و وظايف گسترده آن در مديريت بحران در كشورهاي مورد مطالعه، پيشنهادهايي براي تقويت نقش نيروي انتظامي در مديريت بحران در قالب دو مرحله آمادگي و واكنش به بحران‌هاي طبيعي ارائه شده است.