آلودگي منابع آب زيرزميني در محدوده زمين هاي كشاورزي دشت مجن، استان سمنان

زمين هاي كشاورزي مهمترين منبع آلودگي غير نقطه اي آب زيرزميني مي­باشند. در اين تحقيق به منظور بررسي اثر كشاورزي بر كيفيت آبخوان مجن در استان سمنان، از 17 حلقه چاه نمونه برداري شده است. رابطه هدايت الكتريكي، pH، نيترات و فسفات با عمق چاه ها به وضوح تفاوت خصوصيات كيفي آبخوان در بخش­هاي فوقاني و زيرين را نشان مي­دهد. رابطه مستقيم هدايت الكتريكي با نيترات و فسفات در چاه­هاي كم­عمق نشان دهنده تاثير آب برگشتي كشاورزي در بخش فوقاني آبخوان بوده، در حاليكه در چاه­هاي عميق­تر رابطه معناداري بين آنها وجود ندارد. نتايج اين تحقيق نشان­دهنده افزايش غلظت نيترات و فسفات در بخش فوقاني آبخوان در مقايسه با بخش زيرين آن بوده كه ضمن تاييد منشاء سطحي اين آلاينده­ها، بيانگر تاثير فعاليت­هاي كشاورزي در آلودگي آبخوان مجن مي­باشد. بر اساس نتايج كاربردي تحقيق، مديريت فعاليت­هاي كشاورزي در اين دشت در راستاي جلوگيري از آلودگي آبخوان و حفاظت از منابع ارزشمند آب زيرزميني ضروري مي باشد