رابطه‌ ابعاد هفت‌گانه‌ هوش سازماني و توانمندي‌هاي روان‌شناختي كارمندان

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه‌ ابعاد هفت‌گانه‌ هوش سازماني و توانمندي‌هاي روان‌شناختي كارمندان انجام گرفته است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر نحوه‌ گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي است.  جامعۀ آماري پژوهش، كارمندان دانشگاه پيام نور استان كرمان شامل 392 نفر است. داده‌هاي حاصل از 173 پرسشنامه تحليل شد. براي جمع‌آوري داده‌ها دو پرسشنامه‌ هوش سازماني آلبرخت مشتمل بر 49 گويه و پرسشنامه‌ توانمندي روان‌شناختي مشتمل بر 15 گويه به‌كار گرفته شد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد طبق مدل تحليل مسير اثر مستقيم تمامي مؤلفه‌هاي هوش سازماني بر توانمندي روان‌شناختي با احتمال 95 درصد مثبت و معنادار است. همچنين، با توجه به نتايج شاخص‌هاي نيكويي برازش، ريشه‌ خطاي ميانگين مجذورات تقريب (089/0) و ريشه‌ استاندارد شاخص نيكويي برازش (99/0) و شاخص تعديل‌شده‌ نكويي برازش (97/0) نشان مي‌دهند مدل از برازش نسبتاً مطلوبي برخوردار است. در نهايت، رابطه‌ همه‌ ابعاد هوش سازماني و توانمندي‌هاي روان‌شناختي كاركنان مثبت و معنادار به‌دست آمد.