رويكرد چند بعدي به رفاه ذهني مطالعه موردي: كاركنان دانشگاه ايلام

MultiDimensional Approach to Subjective WellBeing: A Case Study: Ilam University Staff

هدف اين مقاله بررسي رويكرد چند بعدي به رفاه ذهني با استفاده از مدل ون پراگ و همكاران (2003) است. بدين منظور، رضايت‌مندي از زندگي به صورت تابعي از رضايت‌مندي شغلي، مالي، سلامت، مسكن، اوقات فراغت و محيط زندگي مدل بندي شده وبه روشCOLS  و بر اساس داده هاي حاصل از پرسش‌نامه براي نمونه اي به حجم 180 نفر متشكل از كارمندان و اعضاي هيأت علمي دانشگاه ايلام برآورد شد. نتايج بررسي براي كل نمونه و كارمندان نشان داد كه رضايت‌مندي از زندگي تابعي از رضايت‌مندي در حوزه هاي مالي، سلامت و محيط زندگي است، اما در مورد اعضاي هيأت علمي تنها رضايت‌مندي مالي تأثير معناداري بر رضايت‌مندي كل دارد. همچنين نتايج حاصل از مدل‌هاي رضايت‌مندي در ابعاد مختلف زندگي بيانگر آن است كه عدم رضايت از زندگي را نمي توان تنها با مؤلفه هاي درآمدي تبيين كرد. بر اين اساس به نهادهاي حمايتي توصيه مي شود كه از برنامه هاي رفاهي صرفا مالي پرهيز نموده و به جاي آنها بسته هاي حمايتي جامع تري را تدوين كنند.

The purpose of the paper is surveying multidimensional approach to subjective wellbein.by using Van Praag, et al (2003) model. Therefore, satisfaction from life has been modeled as a function of satisfactions in finance, job, health, habitation, leisure, and living environment and by COLS method, on the base of data from the questionnaire for a sample including 180 individuals of Ilam university’s faculty members and staff was estimated. The results show that satisfaction with life as a whole for the staff is also a function of finance, health and living environment satisfaction, while it is only a function of financial satisfaction for the faculty members. The results, also, suggest that in various life aspects, lack of satisfaction with life cannot be explained solely by income components. So, it is suggests to protective institutes that prohibit to solely welfare plans and instead of them, provide more comprehensive protective packages.