بررسي ريسك فاكتورهاي چاقي در كودكان جهت جلوگيري از ديابت تيپ دو در بزرگسالي

مقدمه و هدف: در كشورهاي پيشرفته، چاقي و اضافه وزن از مشكلات اساسي كودكان و بالغين به شمار مي آيد و اضافه وزن دوران كودكي عاملي مؤثر در اضافه وزن سنين بزرگسالي و بيماريهاي مزمن نظير ديابت و مقاومت به انسولين شناخته شده است هدف از اين مطالعه بررسي ريسك فاكتورهاي چاقي در كودكان جهت جلوگيري از ديابت تيپ دو در بزرگسالي بود. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مورد-شاهدي بود و گروه موارد شامل دانش آموزاني است كه نمايه توده بدني آنها بر پرسنتايل 85 درصد يا بالاتر قرار دارد و گروه شاهد شامل كودكاني مي باشد كه نمايه توده بدني آنها كمتر از پرسنتايل 85 درصد قرار دارد. تعداد نمونه هاي گروه مورد 120 نفر و گروه شاهد 480 نفر بود. مشخصات دموگرافيك كودك، وزن كودك و والد، نوع زايمان ، وزن دانش آموزدر زمان ورود به مقطع ابتدايي، وضعيت تغذيه كودك كودك مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. يافته ها: نتايج حاكي از ان بود كه وزن مادر و پدر در كودكان چاق بطور معني داري بيش از ديگران بود (به ترتيب، p=0.00 و p=0.024) نوع تغذيه نيز با بروز چاقي ارتباط معني داري داشت (p<0.05 ). بحث و نتيجه گيري: نويسندگان مصرف لبنيات كم چرب و مربا هاي كم شيرين و ماكاروني هاي سبوس دار و فست فود استاندارد را به عنوان جانشين غذاهاي پر چرب وغير استاندارد توصيه مي كنند.