تأثير ادراك شايستگي بر تاب‎آوري تحصيلي با ميانجي گري انگيزش خودمختار

The Effect of Perceived Competence on Academic Resiliency with Mediation of Autonomous Motivation

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه ادراك شايستگي با تاب آوري تحصيلي با توجه به نقش واسطه‌اي انگيزش خودمختار است. جامعه آماري اين پژوهش را دانشجويان كارشناسي دانشكده‌هاي علوم تربيتي و روان‌شناسي دانشگاههاي دولتي تهران در سال تحصيلي 94-93 تشكيل مي دادند. از اين جامعه 438 نفرانتخاب شدند. شيوه نمونه گيري به گونه تصادفي خوشه‌اي انجام گرفت. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش‌نامه انگيزش تحصيلي والرند (1989)، پرسش‌نامه ادراك شايستگي ويليامز و دسي (1996) و پرسش‌نامه تاب‌آوري تحصيلي مارتين (2003) بودند. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازي معادله ساختاري مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه نه تنها تاب‌آوري يادگيرندگان به گونه مستقيم از راه ادراك شايستگي قابل پيش‌بيني است بلكه اين رابطه از راه انگيزش خودمختار تحصيلي نيز ميانجي گري مي شود.

This study was conducted to investigate the relationship between perceived competence and academic resiliency with respected to mediating role of autonomous motivation. The target population of the study comprised Tehran universities students who were studying at education and psychology faculties in the academic year of 13931394. The sample consisted of 438 students who were selected by random cluster sampling method. The instruments used in this study were: Academic motivation scale (Vallerand & colleagues, 1989), perceived competence scale (Williams & Deci, 1996) and academic resiliency questionnaire (Martin, 2003). The research method applied to this study was structural equation modeling. The results revealed that perceived competence had direct effect to predict academic resiliency. Furthermore, autonomous motivation mediated the relationship of perceived competence with academic resiliency.