بررسي تطبيقي نقش تعديلي فرجه سازماني بر رابطه جوسازماني و خلاقيت در پليس مرزباني استان‌هاي بوشهر و هرمزگان

تحولات و دگرگوني‌هاي جامعه امروزي، سازمان‌ها را وادار ساخته تا براي زيستن در محيط متغير و بي‌ثبات پيرامون خود به خلاقيت روي آورده و اهداف، گرايش‌ها و علايق خود را در راستاي دستيابي به آن هدايت نمايند. از ديگر سوي، خلاقيت خود نيازمند فضايي مناسب است كه تركيب مطلوبي از عوامل مختلف را در شرايطي معين براي نيل به اهدافي خاص فراهم مي‌آورد. لذا هدف مقاله حاضر، بررسي تطبيقي نقش تعديلي فرجه سازماني بر رابطه جوسازماني و خلاقيت در پليس مرزباني ناجا مي‌باشد. پژوهش حاضر از انواع پژوهش‌هاي پيمايشي و در سطح تحقيقات كاربردي است. جامعه آماري اين پژوهش تمامي كاركنان پليس مرزباني ناجا در استان‌هاي بوشهر و هرمزگان تشكيل مي‌دهند. حجم نمونه با استفاده فرمول كوكران 366 نفر تعيين شد و از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده استفاده گرديد. بر اساس يافته‌ها، بين دو متغير جوسازماني و خلاقيت رابطه مثبت و معناداري وجود دارد، ضمن اينكه متغير فرجه سازماني بر چگونگي رابطه‌اين دو متغير داراي نقش تعديل‌كننده مي‌باشد. همچنين بر اساس يافته‌هاي تحقيق متغير خلاقيت درحالي‌كه با بُعد حمايت داراي بيشترين رابطه مثبت معنادار و با بُعد همبستگي داراي رابطه مثبت و معنادار است با بُعد فشار كاري داراي رابطه معكوس مي‌باشد. عطف به رابطه مثبت و معنادار بين جوسازماني و نوآوري، هر چه محيط و جوسازماني منعطف‌تر باشند و مديران قادر باشند آزادي عمل بيشتري براي كاركنان فراهم آورند ميزان خلاقيت و نوآوري در كارمندان بيشتر خواهد بود. همچنين با توجه به رابطه مثبت بين جوسازماني و نوآوري به‌وسيله فرجه سازماني، سطح بهينه‌اي از فرجه براي سازمان مناسب است.