ارزيابي موردي قابليت اعتماد لرزه اي ساختمان هاي بتني قالب تونلي با احتساب تاثير پديده ي اندركنش خاك و سازه

تجربيات حاصل از زلزله هاي گذشته، حاكي از تاثير قابل­ملاحظه ي پديده ي اندركنش خاك و سازهبر پاسخ هاي ديناميكي سازه هاي مرتفع، حجيم، وزين و سخت مستقر روي خاك هاي نسبتاً نرم است. كنترل تاثير پديده ي مذكور بر قابليت اعتماد لرزه ايساختمان ها با سيستم نوين قالب تونلي، نظر به وزن زياد و سختي قابل توجه سيستم، ضروري به نظر مي رسد. در اين مطالعه، خاك زير ساختمان هاي قالب تونلي 5 و 10 طبقه به كمك فنرهايي به صورت خطي مدل شده و پس از تحليل، ضمن كنترل پاسخ ها، با رويكردي احتمالاتي، سطح عملكرد ساختمان ها و ضرايب اطمينان در برابر لغزش و واژگوني حين زلزله در دو حالت بستر صلب و انعطاف پذير مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد، با افزايش ارتفاع ساختمان و شدت زلزله، پديده ي اندركنش خاك و سازه بر پاسخ هاي سازه شامل برش و جابه­جايي طبقات و نيز موقعيت شروع خرابي ها موثر بوده و نسبت به بستر صلب، مي تواند احتمال رسيدن المان ها به اولين سطوح خرابي را تا 30 درصد و احتمال لغزش و واژگوني كلي ساختمان را حداقل 10 درصد افزايش دهد. به نظر مي رسد كه به­خصوص در مناطق با لرزه خيزي بالا و خاك هاي نرم، پديده ي نامبرده مي تواند سبب كاهش بازه ي قابليت اعتماد سازه هاي بلند در حصول به عملكردهاي از پيش تعيين شده گردد.