بررسي بوم شناختي و زيست شناختي جمعيت كفزيان ساحل شهر چالوس (درياي خزر)

هدف از اين مقاله، بررسي نوسانات زماني و مكاني جمعيت كفزيان ساحل شهرستان چالوس است. نمونه­ برداري به صورت فصلي از زمستان ١٣٨٤ تا پاييز ١٣٨٥به وسيله نمونه بردار گرب مدل ( Van Veen) در اعماق ٧ و ٢٠متري در ٤ ايستگاه و ٢ ترانسكت، منطقه «خط هشت» (قسمت غربي ساحل) و منطقه «راديو دريا» (قسمت شرقي ساحل) انجام شد. در اين تحقيق ٥ رده از كفزيان شناسايي گرديدند كه بيشترين فراواني مربوط به پرتاران با ٦٨/٧ درصد نسبت به كل جمعيت كفزيان بوده است. ميانگين تراكم و توده زنده كفزيان در بين فصول مختلف، داراي اختلاف معني ­داري است ( ٠٥/ ٠ >p )، به طوري كه حداكثر تراكم و توده زنده كفزيان به ترتيب، در فصل تابستان و پاييز (با ميانگين ١٤١٩ ± ٨/ ٤٢٥١ )( SE ± Mean ) عدد در متر مربع و ٨/ ٢٤٣ ± ٤٧٥ گرم در متر مربع و حداقل آنها در فصل بهار و زمستان با ميانگين ٥/ ٦٤ ± ٩/ ٧٢٥ عدد در متر مربع و ٠/١ ± ٠/٣ گرم در متر مربع ) بدست آمده است.همبستگي معني­ داري ( ٠٥/ ٠ >p ) بين تراكم و توده زنده كفزيان با درصد ماسه و مواد آلي (TOM) در فصول مختلف يافت شد. بيشترين ميزان تنوع و غناي گونه­ اي در فصل پاييز در عمق ٢٠ متر در منطقه خط هشت به ترتيب با ميانگين٢٩/ ٠± ١/٦٠ و ٠/٢٧± ١/٥٢ و كمترين ميزان آن در در فصل بهار در همان عمق و منطقه به ترتيب با ميانگين ٠/٢٧ ± ٠/٨٥ و٠/٢٢± ٠/٨٦ بدست آمد. همچنين بيشترين ميزان يكنواختي گونه­ اي در فصل زمستان در عمق ٧ متر در منطقه راديودريا با ميانگين ٠/٠٥ ± ٠/٩١ و كمترين ميزان آن در فصل تابستان در عمق ٧ متر در منطقه خط هشت با ميانگين٠/١٣ ± ٠/٥٥ مشاهده گرديد. با توجه به نتايج بدست آمده از شاخص­ هاي بوم­ شناختي (تنوع، غنا و يكنواختي گونه­ اي) و مقايسه آن با استانداردهاي ارايه شده، سواحل مورد تحقيق از نظر تنشتنش و آلودگي در حد متوسط هستند.