بررسي تنوع زيستي لارو خرچنگ هاي گرد (Brachyura) در آب هاي ساحلي جزيره هنگام (خليج فارس)

هدف از اين مقاله شناسايي و بررسي تنوع و تراكم لارو خرچنگ هاي گرد در آب­هاي ساحلي جزيره هنگام است. اين مطالعه از زمستان 1390 تا پاييز 1391 انجام پذيرفت. نمونه برداري از لارو خرچنگ هاي گرد توسط تور پلانكتون گيري با چشمه 300 ميكرون صورت گرفت. عوامل محيطي از قبيل دما، شوري و اكسيژن محلول مورد سنجش قرار گرفتند. در طول اين مطالعه لارو 7 گونه از خرچنگ هاي گرد شناسايي شدند كه از اين ميان گونه Leptodius exaratus با فراواني نسبي 23% در طول سال غالب بود. بيشترين تراكم لارو خرچنگ­هاي گرد در تابستان با ميانگين 27/145±58/174 SE)± (Meanفرد در متر مكعب و كمترين آن در فصل زمستان با ميانگين 97/9±75/8 SE)± (Meanفرد در متر مكعب به دست آمد. نتايج حاصل از آزمون همبستگي نشان داد كه ميان تراكم لارو خرچنگ­هاي گرد مورد مطالعه و دما، ارتباط مثبت و معني­داري وجود دارد (01/0P<). محدوده شاخص تنوع شانون در طول سال به ميزان 08/1- 17/0 محاسبه شد كه بيشترين ميزان آن در فصل تابستان بود. در مطالعه حاضر مراحل لاروي گونه­هاي Charybdis feriata، Pilumnus kempi، Menaethius monoceros، Menaethiops nodulosus و Xantho sp. براي نخستين بار گزارش شدند. همچنين لازم به ذكر است كه بالغ گونه P. kempi و همچنين بالغ جنس Xantho نيز تاكنون از خليج فارس گزارش نشده كه در اين مقاله براي اولين بار از خليج فارس گزارش شدند.