بررسي كاركرد و توانايي مدل هاي تجربي در تخمين فرسايش و توليد رسوب (مطالعه موردي حوزه قلعه بني شهرستان كهگيلويه)

چكیده فرسایش خاك ازجمله فرآیندهایی است كه منابع آب و خاك یك كشور را مورد تهدید قرار می دهد. فرآیند فرسایش بسیار پیچیده است و عوامل زیادی در آن دخیل بوده ‌كه مهمترین آنها عوامل اقلیمی، شیب زمین، پوشش‌گیاهی، مدیریت و نحوه كاربری اراضی می باشد. به دلیل عدم وجود اطلاعات در منطقه از بین روش های تجربی، چهار روش‌ MPSIAC‌،EPM،FAO، BLM انتخاب و ارزیابی این چهار مدل در یكی از حوزه های استان كهگیلویه و بویر احمد-(حوزه قلعه بنی) انجام پذیرفت. ازبین چهار مدل مذكور دو مدل اولیه فرسایش و رسوب را به صورت كمی و دو مدل دیگر، فرسایش را به صورت كیفی برآورد می كنند. براساس روش MPSIAC میزان فرسایش سالانه حوزه 59/3 تن بر هكتار بر سال و روش EPM این مقدار 76/2 تن بر هكتار بر سال بدست آمد. در روش FAO، BLM امتیازهای نهایی مربوط به فرسایش برای كل حوزه به طور میانگین به ترتیب 9/55 و 9/47 محاسبه گردید. براین اساس در روش FAOمیزان فرسایش در كلاس چهارم قرار می گیرد كه نیاز به تغییرات وسیع و همه‌جانبه در اداره اراضی و محدود‌كردن عملیات ساختمانی دارد.