اثر مانسون بر بيلان انرژي دوكفه اي (Azumapecten ruschenbergerii (Tryon ، 1869 در خليج چابهار (درياي عمان)

در مقاله حاضر بيلان انرژي دوكفه اي غالب درياي عمان، Azumapecten ruschenbergerii، در خليج چابهار و در برابر تغيير دما و غذا در دو زمان قبل و بعد از مانسون ارزيابي شد. توان رشد (SFG) براي ارزيابي فيزيولوژيكي و شرايط محيطي جانوران استفاده و با بررسي بيلان انرژي مشخص مي گردد. مقادير توان رشد، در دماي محيط، دماهاي پايين تر و بالاتر از دماي محيط و هنگام تغيير ريزجلبك مورد تغديه محاسبه و به همراه انرژي بخش عضلاني صدف ها از نظر آماري بررسي شد. ميانگين SFG صدف، قبل از مانسون منفي و بعد از مانسون مثبت بود. همچنين، در هنگام تغذيه ي صدف ها از ريزجلبك Dunaliella sp. توان رشد بالا و مثبتي مشاهده گرديد. تغيير ميزان انرژي نهفته در بخش عضلاني دو كفه اي مورد مطالعه با استفاده از آزمون Wilcoxon در زمان قبل از مانسون و پس از مانسون اختلاف معني داري نشان نداد ( ١٢٦/ ٠ =P ). به اين ترتيب، اين مطالعه پيشنهاد مي كند كه 1) ريزجلبك فوق داراي بازده تغذيه اي بيشتري است، 2) اين نرم تن قبل از مانسون انرژي دفعي بيشتري نسبت به انرژي دريافتي داشته، 3) از نظر آبزي پروري يكي از بهترين جانوران و هم جنين، يك عامل موثر براي كاهش شكوفايي پلانكتوني در پهنه هاي آبي است.