تعيين سن مجموعه ي نفوذي لخشك به روش اورانيوم-سرب روي كاني هاي زيركن و تيتانيت، شرق ايران

مجموعه ي نفوذي لخشك متشكل از توده گرانوديوريتي و دايك هاي مونزوديوريتي- داسيتي، بخشي از نوار گرانيتوئيدي جنوب غربي زاهدان- سراوان است كه مساحتي حدود Km290 را دربر گرفته است. اين دايك ها به صورت دسته ي دايك موازي و با روند غالب شمال شرقي - جنوب غربي حدود 20 الي 30 درصد حجم توده را به خود اختصاص داده اند. توده گرانوديوريتي داراي بافت دانه اي است و از پلاژيوكلاز، پتاسيم فلدسپار، كوارتز، هورنبلند سبز و بيوتيت. كاني هاي فرعي موجود در آن عبارتند از زيركن، تيتانيت، آپاتيت، آلانيت و اكسيدهاي آهن. دايك هاي مونزوديوريتي داراي بافت بلوري ريزدانه بوده و بيشتر از كاني هاي پلاژيوكلاز و هورنبلند قهوه اي تشكيل شده اند، درحالي كه دايك هاي داسيتي داراي پلاژيوكلاز، سانيدين، كوارتز، بيوتيت و مقدار كمي هورنبلند هستند و بافت پورفيري دارند. براي تعيين سن به روش اورانيوم-سرب، بهترين زيركن ها و تيتانيت ها از سنگ هاي مورد نظر جدا شدند. نتايج تعيين نسبت هاي اورانيوم و سرب به وسيله ي طيف سنج جرمي نشان داد كه سنگ هاي توده گرانوديوريتي لخشك در 1/0 ± 9/29 ميليون سال پيش تشكيل شده اند و سپس دايك هاي مونزوديوريتي در 11/0 ± 95/28 ميليون سال و دايك هاي داسيتي در 69/0 ± 11/28 ميليون سال پيش در آن تزريق شده اند.