بررسي خاستگاه و زمين دما- فشارسنجي توده ي ديوريت گابرويي (جنوب قروه-كردستان)؛ با تكيه بر شيمي كاني ها

توده ي ديوريت گابرويي در جنوب قروه و در شمال منطقه ي سنندج- سيرجان قرار دارد. از نظر سنگ شناسي، آمفيبول و پلاژيوكلاز از كاني هاي اصلي اين سنگ ها هستند. آمفيبول ها از نوع كلسيك بوده و داراي تركيب فروهورنبلند و منيزيوهورنبلندند. مقدار آلبيت در پلاژيوكلازها 39 تا 81 درصد بوده و تركيب آنها از لابرادوريت تا اليگوكلاز در تغيير است. با استفاده از روش هاي زوج كاني هورنبلند- پلاژيوكلاز و محتواي آلومينيوم در آمفيبول، دماي تبلور كاني هاي پلاژيوكلاز و هورنبلند در ماگماي ديوريت هاي گابرويي حدود 723 درجه سانتي گراد ارزيابي شد. از روش اخير چنين استنباط مي شود كه سنگ هاي حدواسط مورد بررسي در ميانگين فشار 5/3 كيلوبار كه معادل با عمق 12 كيلومتري است، متبلور شده باشند. فشار بخشي اكسيژن در ماگما بالاست. محتواي Na2O و ماهيت آهكي-قليايي آمفيبول ها ارتباط اين سنگ ها را با رژيم زمين ساختي فرورانشي نشان مي دهد. مقاديرMg# ، Al2O3 و TiO2 در هورنبلند حاكي از آميزش منابع پوسته اي و گوشته اي براي تشكيل ماگماي ديوريت هاي گابرويي دروازه است. تغيير تركيب شيميايي در طول بلورهاي پلاژيوكلاز نيز مي تواند ناشي از نوسان H2O در محيط تشكيل آنها و نيز تغييرات شيميايي حاصل از ورود مواد پوسته اي باشد.