مطالعه جرم شناختي رواني مرتكبين جرايم عليه بشريت

جرايم عليه بشريت، نقض هاي فاحش حقوق بين الملل كيفري و صورت هاي فوق العاده خشونت جمعي هستند كه جرم شناسان به دلايل مختلف، مدت ها به آن ها توجه نداشته اند؛ اما ازآنجاكه تعقيب، محاكمه و مجازات مرتكبين اين گونه جرايم، تاكنون از ارتكاب مجدد آن ها مانع نشده است، بررسي جرم شناختي اين جرايم كمك موثري براي عدالت كيفري بين المللي در مقابله آگاهانه با آن ها و نيز دستيابي به سياست جنايي بين المللي موثر در پيشگيري ازاين گونه جرايم خواهد بود. از رويكردهاي جرم شناختي، بررسي ساختار رواني مرتكبين اين جرايم است كه در اين مقاله به آن پرداخته شده است. يافته هاي جرم شناختي در اين حوزه حاكي از اين است كه مرتكبين اين گونه جرايم، افراد عادي هستند و تفكر ما-آن ها و توجيهات مرتكبين براي غلبه بر ناهماهنگي شناختاري و خود بازداري هاي فطري به منظور اغفال و فريب خويش، نقش موثري در ارتكاب اين جرايم دارد؛ غير انسان انگاري قربانيان، مقصر انگاري و مستحق انگاري آن ها، تمسك به جهان بيني عفو و آمرزش ازجمله اين توجيهات است كه در اين مقاله بررسي شده اند.