نقش واسطه اي رضايت شغلي در رابطه بين رفتارهاي مدني - اجباري با رفتارهاي مدني - سازماني

رفتارهاي مدني- سازماني ازجمله با اهميت­ ترين رفتارهاي مثبت در محيط هاي كار هستند كه چندين دهه متوالي توجه پژوهشگران را به خود جلب كرده اند. براساس جديدترين شواهد، اين رفتارها به دليل ماهيت مثبت خود، گاهي مورد تاكيد زياد قرار گرفته و به همين دليل از ماهيت ارادي و اختياري خود خارج مي­ شوند. رفتارهاي مدني- اجباري همان رفتارهاي مدني متعارف هستند كه ماهيت ارادي و اختياري خود را از دست داده­ اند. در پژوهش حاضر، چنين فرض­ شده كه رضايت شغلي در رابطه بين رفتارهاي مدني- اجباري با رفتارهاي مدني- سازماني نقش واسطه­ اي دارد. در راستاي اهداف اين پژوهش، 212 نفر از كاركنان يك سازمان دولتي انتخاب شدند و به پرسشنامه­ هاي رفتارهاي مدني- اجباري (CCBQ)، رفتارهاي مدني- سازماني (OCBQ) و رضايت شغلي (JSQ) ­پاسخ دادند. نتايج نشان داد كه بين رفتارهاي مدني اجباري با رضايت شغلي رابطه منفي و معنادار وجود دارد، اما بين رفتارهاي مدني- اجباري با رفتارهاي مدني- سازماني در سطح روابط ساده رابطه معنادار به دست نيامد. نتايج الگو­سازي معادله ساختاري نيز نشان­ داد كه رضايت شغلي متغير واسطه ­اي كامل در رابطه رفتارهاي مدني اجباري با رفتارهاي مدني- سازماني معطوف به افراد، سازمان و به صورت كلي است. در مجموع نتايج اين پژوهش نشان داد كه رفتارهاي مدني- اجباري از طريق تضعيف رضايت شغلي قادر به كاهش رفتارهاي مدني- سازماني هستند.