تحليل تأثير مباني روان‌شناسي در تصويرسازي كتاب‌هاي آموزشي كودكان (گروه سني الف)

دنياي گستردۀ تصوير در همۀ دوران تاريخ از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. اگر دنياي ديروز، دنياي ادبيات شفاهي بود، روزگار تصاوير و سواد بصري براي كودكان فقط شامل بخش كوچكي از دنياي تصويري كنوني مي‌شد. هدف اين مقاله، تحليل تأثير مباني روان‌شناسي بر تصويرسازي كتاب‌هاي آموزشي كودكان گروه سني الف و بررسي اهميت به مباني روان‌شناسي در نقاشي و تكنيك‌هاي مختلف آن در فرايند تصويرسازي كتاب‌هاي كودكان است. روش گردآوري اطلاعات، كتابخانه‌اي و اسنادي بوده و روش تحقيق اين پژوهش تحليلي است. يافته‌هاي تحقيق بدين قرار است كه روان‌شناسي به‌عنوان محتواي غالب تصويرگري، اين گروه سني را تحت‌تأثير خود قرار داده است و تصاوير، بيش از كلمات توجه كودك را جلب مي‌كنند. اين تحقيقات همچنين نشان داده‌اند كودكان تصاوير را مانند كلمات مي‌خوانند و براي خودشان مفهوم مي‌آفرينند. تصويرگري واسطي ميان نقاشي، ارتباط تصويري و ادبيات است. گونه‌هاي تكنيك (فن) به ‌كار گرفته‌ شده توسط يك تصويرگر، به مواد اوليۀ به ‌كار گرفته شده در طراحي و رنگ‌آميزي تصويرها باز مي‌گردد؛ اما روش به‌كارگيري آنها از شناسه‌هاي مهم هر اثر به شمار مي‌رود.