شاخص هاي راهبردي سنجش قدرت دفاعي كشور در عرصه دريا و تاثير آن بر ارتقاي توان بازدارندگي ج.ا.ايران (با تاكيد بر نيروي دريايي راهبردي آجا)

با نگاه به موقعيت ويژه دريايي ج.ا.ايران و قرار گرفتن ايران در مجاورت خليج فارس، تنگه هرمز، درياي عمان، درياي خزر و دسترسي به آب هاي آزاد جهان از طريق اقيانوس هند و منافع گسترده ج.ا.ايران در اين حوزه ها، در مي يابيم كه يكي از مهمترين تهديدهاي امروز عليه كشور ما، تهديدهاي درياپايه مي باشد و از آنجا كه يكي از راه هاي صيانت از منافع ملي در عرصه دريا، برخورداري از اقتدار دريايي است و نيروهاي دريايي در هر كشور به عنوان نوك پيكان تأمين اين اقتدار محسوب مي شوند، توجه به اجزا و مؤلفه هاي قدرت دريايي و نقش ها و كاركردهاي نيروي دريايي از اهميت بالايي برخوردار است. از آنجا كه يكي از عوامل مؤثر در رشد و تعالي هر سازمان، تبيين نقش ها و كاركردها و به دنبال آن استخراج شاخص ها و مؤلفه هاي ارزيابي عملكرد آن سازمان مي باشد؛ بنابراين در اين پژوهش به روش توصيفي – تحليلي نخست شاخص هاي مؤثر بر مأموريت نيروي دريايي تبيين و سپس تأثير اين شاخص ها بر ارتقاي توان دفاعي در دريا تشريح گرديده است. يافته هاي پژوهش بيانگر آن است كه پيرو تدابير فرماندهي معظم كل قوا و استقرار نداجا در سواحل مكران و حضور در شمال اقيانوس هند، اين نيرو در تعامل با محيط جديدي قرار گرفته و بايستي قادر باشد به صورت كميته چهار دسته نقش را با عناوين نقش هاي نظامي، نقش هاي ديپلماسي (سياسي)، نقش هاي انتظامي (پليسي)، نقش هاي امدادي و بشردوستانه (مردم ياري) ايفا نمايد؛ بنابراين تبيين شاخص هايي جهت ارزيابي و سنجش ميزان تحقق نقش هاي يادشده، مي تواند ضمن اعتلاي نداجا، ارتقاي توان دفاعي كشور را در پي داشته باشد.