بررسي تأثير تمرين استقامتي و مصرف مكمل دارچين بر پراكسيداسيون ليپيد و شاخص آنتي‏اكسيدان به عنوان مراقبت تكميلي از بيماران زن ديابتي نوعII

مقدمه و هدف: ديابت نوع دو با عوارض زيادي همراه است كه استرس اكسيداتيو در بروز آن و دفاع آنتي اكسيداني در مقابل آن نقش مهمي دارند. پژوهش حاضر به بررسي تأثير هشت هفته تمرين استقامتي به همراه مصرف مكمل دارچين بر شاخص آنتي‌اكسيداني و پراكسيداسيون ليپيدي زنان مبتلا به ديابت نوع دو به عنوان تكميل مراقبت مي پردازد. مواد و روش ها: در اين پژوهش، 36 زن داوطلب مبتلا به ديابت نوعII (64/2±72/52 سال و BMI 94/2±28/29) شركت كردند كه براساس BMI ، به صورت تصادفي به 4 گروه، تمرين، تمرين-دارچين، دارچين و كنترل تقسيم شدند. تمرين استقامتي با شدت 60 تا 75 درصد حداكثر ضربان قلب، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته انجام شد. دوز دارچين، روزانه 5/1 گرم بود. غلظت پلاسمايي مالون دي آلدئيد و سوپر اكسيد ديسموتاز به صورت ناشتا، قبل و يعد از انجام تحقيق اندازه­گيري شد. داده­ها با آزمون هاي t زوجي و آناليز واريانس عاملي بوسيله نرم­افزار SPSS در سطح معناداري P<0/05 تجزيه تحليل شدند. يافته‏ها: سطوح مالون دي آلدئيد در دو گروه دارچين و تمرين كاهش و در گروه هاي تمرين–دارچين و كنترل افزايش داشت كه تغييرات گروه كنترل معني دار بود. مقادير سوپراكسيد ديسموتاز در همه گروه ها كاهش يافت كه در گروه دارچين-تمرين معني دار بود. اختلاف معنادار بين­گروهي در پس آزمون مشاهده نشد. بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان داد براي مراقبت تكميلي، مصرف دارچين و انجام تمرين به طور جداگانه در كاهش پراكسيداسيون ليپيد موثر و قابل توصيه هستند اما در مصرف همزمان مكمل دارچين با انجام تمرين نياز به بررسي بيشتري هست.