بازخواني حجيت اجماع مدركي

Revisiting the authority of “alidjma almadraki” (idjma with known origins)

از جمله مواردی كه در دوران معاصر بسیار در ادبیات اصولیان مطرح می‌شود، عدم حجیت اجماع مدركی است. در این نوشتار با بازخوانی اجماع مدركی از ابتدای طرح مسئله اجماع نزد شیعه تا زمان حاضر، به بررسی حجیت اجماع مدركی پرداخته شده است. با بررسی‌های صورت گرفته می‌توان گفت چنین اجماعی بر اساس تمام مبانی مطرح در حجیت اجماع (حس، لطف، حدس و ...)، حجت بوده یا لااقل در تعیین صغرای ظهور ادله شرعی و جبران ضعف دلالی ادله نقش بسزایی ایفا خواهد كرد، لذا نمی‌توان اجماع را به صرف مدركی بودن بی‌اعتبار دانسته و در استنباط حكم شرعی از آن بهره نبرد.

Non-authority of “alidjma almadraki” (idjma with known origins) is a topic frequently raised in the Usulis’ contemporary literature. In this paper, the authority of “alidjma almadraki” has been studied through revisiting this idjma since the introduction of idjma in general by Shia scholars up to the present. The results of this study show that based on all foundations raised to prove the authority of idjma (hiss (intuition), lutf (benign), hads (surmise), etc.), one may assert that such idjma has authority or at least plays an important role in determining the minor premise of apparent meaning of sharia evidences and compensating for imperfection of their indication. Therefore, one may not consider idjma invalid and exclude it in deducting sharia percepts merely because its origins are known.