بررسي اثر بخشي آموزش شناختي رفتاري بر باورهاي ارتباطي ناكارآمد و دانش جنسي زنان متاهل

هدف اين پژوهش بررسي تاثير آموزش شناختي رفتاري بر باورهاي ارتباطي ناكارآمد و دانش جنسي زنان متأهل شهرستان گناوه بوده است. روش پژوهش آزمايشي و از نوع طرح پيش آزمون ـ پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعة آماري شامل زنان متأهل مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر گناوه بود. از ميان داوطلبان شركت در جلسه هاي آموزشي، 30 زوج انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آموزش و كنترل جايگزين شدند. ابزار اندازه گيري مقياس پرسشنامه باورهاي ارتباطي و دانش جنسي هوپر بود. نتايج نشان داد كه بين ميزان باورهاي ارتباطي ناكارآمد زنان دو گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معني دار وجود دارد. .بين ابعاد باورهاي ارتباطي ناكارآمد يعني تغيير پذيري همسر، توقع ذهن خواني، كمال گرايي جنسي و تفاوت‌هاي جنسي دو گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معني‌دار وجود دارد. ولي در بعد تخريب‌گري عدم توافق بين زنان دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني دار وجود نداشت. همچنين از نظر ميزان دانش جنسي نيز بين دو گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معني دار وجود دارد. بدين معني كه دانش جنسي گروه آزمايش به طور معني دار بالاتر از گروه كنترل بود؛ ولي تعامل بين دانش جنسي و تحصيلات به سطح معني دار نرسيد. بر اساس نتايج اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه آموزش شناختي رفتاري بر كاهش باورهاي ارتباطي ناكارآمد و افزايش دانش جنسي زنان متأهل موثر است.