بررسي و تحليلي بر پيشينه شناسي بابيت و مهدويت علي محمد باب و رابطه آن با جريان هاي باطني

«علي محمد شيرازي» از جمله مدعياني است كه در دوره معاصر از بدنه تشيع جدا شد و با سوء استفاده از باور پاك برخي از منتظران، به جريان سازي پرداخت. وي نخست مدعي بابيت بود؛ ولي طي دو سال آخر عمرش، ادعاهاي مهدويت و نبوت و الوهيت كرد. پيامدهاي ادعا هاي او، شورش هاي فراوان در ايران اسلامي بود. او از تازگي آموزه هاي خود سخن گفت؛ ليكن گفتار و كردارش الگو گرفته از جريان هاي باطني و انحرافي منسوب به تشيع بود. اين نوشتار با تبيين و نقد ادعاهاي بابيت و مهدويت علي محمد شيرازي و اقدامات او؛ به پيشينه شناسي و ريشه يابي گفتار و كردار او پرداخته و براي مخاطب روشن مي سازد كه گفتار و كردار وي در آثار جريان هاي باطني و انحرافي منتسب به تشيع سابقه دارد و در حقيقت ادعاي به ظاهر تازه علي محمد شيرازي، بازنشر سخنان كهنه پيشينيان است و در پايان از تناقض هايي متعدد در ادعاهاي وي پرده بر مي دارد.